سراغ خویش را از دیگران می گیرم، بلکه پیدا شوم.

باد کجا برد شما را؟ به کجا پناه بردید از دست من؟ رخت روزهای شادی.

بازهم زنده خواهی ماند، رنج های زیادی به انتظارت نشسته اند.

+ ماریا تیموفیونا با کارد سوراخ سوراخ شده بود.

+ به اندازه ی گاوی که ذبح کنند،از کاپیتن خون رفته بود.

هرچقدر خط سیر شیاطین داستایوفسکی تا اینجا(صفحه 169-جلد دوم) پیچیده و گنگ بود و آرزوهای بسیاری برای تموم شدنش داشتم،از این نقطه حس میکنم دلم براش تنگ خواهد شد.

از لحاظ نفرت انگیزی به پتر استپانوویچ رشک میبرم واقعا.

- من بعد از تو هر روز از خواب بیدار میشم و نمیتونم تکون بخورم، هر روز بیدار میشم و میبینم دیگه اون موجود سابق نیستم، هر روز بیدار میشم و خونواده و جامعه طردم میکنن. از وقتی تو رفتی من هر روز گریگور سامسای بیچاره ام.

- حال سیل زده ای رو دارم که بعد از کلی نسخی و با هزار بدبختی یه نخ سیگار گیر آورده، ولی نمیتونه تو نفربر ارتش سیگار بکشه و باید بازم صبر کنه.

- میگفت وسائلم نابود شد به درک، خونه ام خراب شد به درک، عکسای زنم تنها یادگاری هایی بود که ازش داشتم.

شخصی که زیر شدید ترین شکنجه های جسمانی است،تا لحظه ی مرگ بر اثر آن شکنجه ها همچنان مرگ را حس نمیکند و درد او صرفا به درد جسمانی مربوط میشود.امید به رهایی از شکنجه ها و بهبود دردها،میتواند شخص را به آیادامه مطلب

چشمام رو موقع خروج از سلول بستن،میگفتن از چشمات خجالت میکشیم. ازشون خواستم ولم کنن،سنگینی و فشار دستاشون اذیتم میکرد. تو این دو روز آخر قبل از اجرای حکم بیرون نرفته بودم،ولی الان با چشم بسته میرفتم. مادامه مطلب

یکی دیروز تو آینه به من زل زده بود.دوست داشتنی نبود،میدونی که رو قیافه ها حساسم.

زیادی موهاش سفید بود،صورتش عین کاغذ مچاله شده چروک بود.

جلوی خودمو گرفتم که بهش نخندم،سخت بود ولی نخندیدم.گفتم دلش میشکنه.

چشماش پر بود.میخواستم بگم تانکر بیارم چشماتو خالی کنه؟:))) نگفتم.

لباش میلرزید.صورتش دریاچه ی ارومیه بود،حتی خشک تر.

دو روزه زل زدم بهش.میدونم خیلی ادامه نداره.

میخوام برسونمش سردخونه.

+زل زده بهم.

هنوز نبض داشت ولی چشاش سرد بود.

میدونستم داره نگاه میکنه که چجوری دارم کارد رو پاک میکنم،ولی چشاش سرد بود.

درد میکشید،دیگه بعد از چند سال زندگی کردن باهاش میدونستم کِی داره درد میکشه،ولی چشاش سرد بود.

لباش بی رنگ بود.انگار تموم رنگ لبش رو همون کاردی بود که داشتم پاک میکردم،ولی من به صورتش دست نزده بودم.یعنی زده بودم ولی چشماش سرد بود.

بدنش سرد بود.

لبش سرد بود.

تنش سرد بود.

شیر گاز رو باز کردم،پتو رو آوردم و کنارش خوابیدم و پتو رو کشیدم روی جفتمون.

اون شب سرد بود.

+ من که بهت ایمان دارم،من که مومنم بهت،دیگه چرا با من اشدائی؟

+ من همه اینکارارو کردم که به تو برسم،میدونی با رفتنت مصداق حبطت اعمالهم فی الدنیا و حتی فی الاخره شدم؟

+ دلم واسه خنده های 17 سالگیت تنگ شده.کاش تو 20 سالگیت هم باهم خندیده بودیم.

+ کم بوسیدمت،گناه از این بالاتر؟

- همونقدر که با وایتکس خوردن دلت سفید میشه،با سرگرم کردن خودم حواسم از تو پرت میشه.

- من تحریم شدن خودم به دست دل تورو دیدم،از چی باید بترسم؟

- کربلا اینجاست.عاشورا امروز و هر روزه.آب تویی.ندارمت بی مروّت.

- مشیت الهی هم همیشه خط موازی خواست من بود.

- انگار هر سال که میگذره یه کارد تو قلبم فرو میره،24 تا زخم کارد چرا واسه مردن کافی نیست؟

- آقای قاضی اینا مرگ من رو تایید نمیکنن،آقای قاضی نمیخوان یه کم راحت بخوابم.شما یه کاری کن.

- قولشو از صاحبش گرفتم،دیر رسیدی بگو بند کفنم رو باز کنن،بلند میشم بغلت میکنم.

- سیگار رو ترک کردم،گفتم شاید خوششون نیاد موقع غسل دادنم برام فندک بیارن.

- شاید مردم،شاید خونه سرد نیست،شاید سردخونه است.

- دل پفک نیست که بشکونی و با تف بچسبونیش،به اسم بوس تف مالی نکن.

- من هزار بار تو ذهنم لباش رو بهم دوختم که نتونه لباشو به لبات بدوزه.

- آدم رفته حرمت نداره پس من به همه میگم من رفتم،تو حرمتت حفظ شه.

- از پشت صحنه ی سمینار موفقیت و خوشبختی بوی گریه میومد.

- لباسام بوی مُرده میدن،امشب خاکشون میکنم.

- نت موسیقی اگه زبون داشت حتما میگفت هیچ فاصله ای مطبوع نیست.

- حرف دهن می و لا نذارید،فاصله مطبوع نیست.

- انقدر سر "نرو"هایی که واست خوندم دمپر رو فشار دادم که شکست.مثل اینکه هرجای پای تو وسط باشه چیزی موندگار نیست.حالا چه خودت باشی چه نُت چه پدال.

- بمیرمم انگشتام مینور میزنه.

- خوبم unknow.نشناختمت ولی.

- (سر انگشتش رو با سوزن سوراخ میکنه و خون رو روی گونه هاش میماله که صورتش بی روح نباشه)

- غمگین مثل عقابی که مرغ خونگی شده.

- از من فقط پوست تخمه هایی که مردم موقع اعدام شدنم رو زمین تف کردن میمونه.

- مسمومم علی.